Нам пішуць пра Веру Гулідаву: «Яна была шчаслівай, бо пісала пра людзей і для людзей, пісала годна, даступна, цікава, захапляюча, яе нарысы чыталі па некалькі разоў, шукалі ў кожным нумары»
З Верай Віктараўнай я пазнаёмілася ў канцы 2000 года. Яна прыехала ў Трабы, калі ёй параілі напісаць пра мяне, як пра шматдзетную маці..






