Сёння ў маляўнічым аграгардку Ліпнішкі адбылося доўгачаканае свята «Ліпнішкаўскія сенакосы», якое сабрала жыхароў і гасцей з усяго рэгіёну. Гэта падзея стала сапраўдным святам сельскага жыцця, прысвечаным старажытнаму рамяству — ручной сенакашэнню. Удзельнікі і гледачы змаглі атрымаць асалоду ад не толькі відовішчных конкурсаў, але і атмасферы дружбы, адзінства і павагі да традыцый.
З самай раніцы жыхары Ліпнішак рыхтаваліся да галоўнай падзеі дня. Свята адкрылі арганізатары, якія расказалі аб значэнні сенакашэння ў жыцці мясцовых жыхароў і яго важнасці для захавання культурнай спадчыны.
«Мы хочам вярнуць цікавасць да традыцыйных рамёстваў і паказаць, што праца на зямлі — гэта не толькі работа, але і мастацтва,» — адзначыла старшыня Ліпнішкаўскага сельсавета Яніна Бузар.
Адзінаццаць удзельнікаў конкурсу вырашылі паспаборнічаць у конкурсе, сярод іх дзве жанчыны. У першым этапе конкурсу патрэбна было абараніць сваю візітную картку і прадэманстраваць мастацкае афармленне касы, у другім – паўдзельнічаць у дэфіле касцюма пакосніцы, і, нарэшце, у трэцім – пракасіць паласу даўжынёй 20 метраў, шырынёй 2,5 метра для мужчын, а для жанчын — даўжынёй 20 метраў, шырынёй 1,5 метра.
Чацвёрты этап – самы смачны. Ён носіць назву “Абед на траве”. Тут ацэньваецца афармленне пляцоўкі і ежы ў нацыянальным, традыцыйным каларыце. Акрамя таго, былі хатнія заданні: неабходна было зрабіць ляльку- “ Пакосніцу” і зрабіць фігуру з сена альбо травы вышынёй ад 1 метра.
Конкурс па ручным сенакашэнні стаў цэнтральнай падзеяй свята. Удзельнікі, апранутыя ў традыцыйныя касцюмы, выйшлі на поле з косамі ў руках. Кожнаму трэба было прадэманстраваць свае навыкі ў гэтым старадаўнім мастацтве. Суддзі ўважліва сачылі за кожным рухам, ацэньваючы тэхніку, скорасць і акуратнасць. Гледачы падтрымлівалі ўдзельнікаў апладысментамі і крыкамі адабрэння.
«Я ўдзельнічаю ў гэтым конкурсе ўжо сёмы год запар,» — падзяліўся ўдзельнік Алянскандр Буляк. «Кожны раз гэта не толькі спаборніцтва, але і магчымасць пагутарыць з аднадумцамі, даведацца пра нешта новае і проста добра правесці час.»
Паралельна з конкурсам праходзілі майстар-класы па сенакашэнні для жадаючых. Майстры дзяліліся сакрэтамі свайго рамяства, расказваючы аб тым, як правільна выбраць касу і якія рухі найбольш эфектыўныя.
Не абышлося і без культурнай праграмы: на сцэне выступалі мясцовыя фальклорныя ансамблі, а таксама народны аматарскі калектыў Рэспублікі Беларусь, вакальна-інструментальны ансамбль “Шкляры” Бярозаўскага гарадскога дома культуры, выконваючы народныя песні і танцы. Гучалі мелодыі, якія пераносілі гледачоў у мінулае, нагадваючы пра багатыя традыцыі рэгіёну. У перапынках паміж выступамі можна было пакаштаваць стравы мясцовай кухні .
Да канца дня журы падвяло вынікі конкурсу. Першае месца заняў Дзмітрый Сакалоў з Ліпнішкаўскага сельсавета.
«Гэта быў сапраўдны выклік для мяне,» — прызнаўся ён на ўзнагароджанні. — «Я рады, што змог паказаць свае навыкі і ўнесці свой уклад у захаванне традыцый.»
У намінацыі «Лепшае афармленне касы» першай стала каманда КСУП “Суботникі”. Самыя якасныя пракосы прадэманстравалі ўдзельнікі з Іўеўскага сельсавета. Лепш за ўсё падтрымлівала сваіх удзельнікаў каманда КСУП «Баўма». Лепшы абед на траве арганізавалі прадстаўнікі СУП «Лаздуны-Агра». У намінацыі «Лепшая візітная картка» перамаглі гаспадары свята — Ліпнішкаўскі сельсавет.
Неверагодную хуткасць касьбы прадэманстраваў на конкурсе Іван Бутрым, Лелюкінскі сельсавет. Лепшай жанчынай-касцом сёлета стала Святлана Мядзейка.
Свята «Ліпнішкаўскія сенакосы» стала не толькі яркай падзеяй для мясцовых жыхароў, але і важнай вяхой ў адраджэнні цікавасці да сельскіх традыцый. Кожны ўдзельнік панёс з сабой часцінку гэтага ўнікальнага свята, напоўненага духам адзінства і любові да роднай зямлі. У наступным годзе арганізатары абяцаюць зрабіць свята яшчэ больш маштабным, дадаўшы новыя конкурсы і забаўкі.
Хотите читать актуальные новости Ивья и Ивьевского района первыми? Подписывайтесь на наш Телеграм-канал по ссылке https://t.me/ivyenews
Ірына Бутурля. Фота Станіслава Зянкевіча.
