0
АРТ. Литература/кино/театр/музыка/живопись

Няма калі хварэць… Крыху гумару ад Галіны НІЧЫПАРОВІЧ

У любую пару года работы ў вёсцы хоць адбаўляй.

Кацярына і Рыгор — пенсіянеры. Дзеці даўно выраслі, разляцеліся,як тыя птушаняты, з роднага гнязда, але часта наведваюць бацькоў, дапамагаюць чым могуць. І ўсё ж разлічваць даводзіцца толькі на сябе: кожны дзень не наездзяцца…
Трымаюць вялікую гаспадарку: карова, бычок, свінні, куры, нават пчоламі разжыліся. Усё робяць дружна, не дзеляць на тваё-маё, таму і работа ідзе спарней. Праўда, з бычком цяжкавата спраўляцца, бо ён упарты. Ні на пашу завесці, ні з пашы. Але ім займаецца Рыгор: мужчыну гэты свавольнік слухаецца ад слова.
У той дзень вылецеў рой. Вопыту у пчалярскай справе ў гаспадара было малавата, што і як рабіць у такім выпадку, добра не ведаў. Пакуль датумкаў, не адна пчала ўжаліла за няведанне. Твар апух, замест вачэй толькі вузенькія шчылінкі…
Але ж адну работу робіш, а сем — чакае. З поля, куды паехалі з жонкай палоць капусту, вярнуліся надвячоркам. Чырвоныя ад сонца, стомленыя ад працы, мурзатыя…
Пашкадавала Кацярына пакусанага мужа і пайшла па бычка сама: няўжо ж не дам рады? А ён заўпарціўся, адчуў слабінку, не хоча ісці дадому, хоць плач. Кацярына з ім і так, і гэтак… Урэшце, бедная, ублыталася ў ланцуг ды пакалечыла руку. Трэба ехаць у бальніцу: а раптам, крый бог, пералом?
Давялося патурбаваць сына. Ён хутка прыехаў і аслупянеў. Адзін — з апухлым тварам, другая — з павіслай рукой, абодва — з чырвонымі насамі, брудныя… Хацеў засмяяцца, але баяўся пакрыўдзіць бацькоў. Пакуль маці памылася ды пераапранулася (бацька дапамог), сын прывёў бычка. Потым паехалі ў бальніцу.
Дзякуй богу, усё абышлося: у бацькі спала пухліна і вочы сталі шырока глядзець на белы свет, як і раней, маці ж праз пэўны час таксама нават не ўспомніла аб тым. Бычок стаў на дзіва паслухмяным (відаць, сын яму нешта шапнуў на вуха, пакуль вёў з пашы, ці бычок сам зразумеў свой кепскі учынак).
Цяпер можна і пасмяяцца.
— Добра, што вы мне пазванілі, — казаў сын. — Бо каб вас так хто пабачыў, дык ці ў міліцыю, ці ў выцвярэзнік дакладна адправілі б!
— Але, сынок, хто б паверыў, што цвярозыя людзі так выглядаюць?..
Зноў віруе жыццё на падворку. Чакаюць сем работ…